cf. Զարհուրանք;
լինել ի զարհուրման, cf. Զարհուրիմ;
— ածել, cf. Զարհուրեցուցանեմ.
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | զարհուրումն | զարհուրմունք |
| accusatif | զարհուրումն | զարհուրմունս |
| génitif | զարհուրման | զարհուրմանց |
| locatif | զարհուրման | զարհուրմունս |
| datif | զարհուրման | զարհուրմանց |
| ablatif | զարհուրմանէ | զարհուրմանց |
| instrumental | զարհուրմամբ | զարհուրմամբք |